Czy telefon zabiera nam bliskość?

Jesteśmy razem, ale każde patrzy w swój ekran. Rozmawiamy, ale między zdaniami sprawdzamy wiadomości. Odpoczywamy obok siebie, choć każde jest pochłonięte czymś innym.

Jak buduje się bliskość?

Technologia pomaga nam być w kontakcie, ale nie zawsze pomaga być blisko.

Więź buduje się poprzez drobne momenty uwagi: spojrzenie, reakcję, zainteresowanie, dotyk czy zauważenie emocji drugiej osoby. To właśnie z takich pozornie małych chwil powstaje poczucie: „Jestem dla ciebie ważna/ ważny. Widzę cię. Słyszę cię”.

Kluczem jest Twoje zachowanie…

Problem zaczyna się wtedy, gdy telefon coraz częściej przerywa te momenty. Partner opowiada o czymś ważnym, a Ty automatycznie sięgasz po ekran. Dziecko chce Ci coś pokazać, ale odpowiadasz: „zaraz”. Siedzisz z przyjacielem przy kawie, jednocześnie sprawdzając kolejne powiadomienia.

Z czasem druga osoba może zacząć czuć się mniej ważna, pomijana albo niewysłuchana. Nie dlatego, że wydarzyło się coś wielkiego, ale dlatego, że bliskość często traci się właśnie w drobnych, codziennych sytuacjach.

Jak być bardziej obecną/ obecnym dla drugiej osoby?

Nie chodzi o to, aby zrezygnować z telefonu czy traktować technologię jak wroga. Warto jednak czasem zadać sobie pytanie: czy jestem teraz naprawdę obecna/ obecny?

Być może dobrym początkiem będzie odłożenie telefonu podczas wspólnego posiłku, spaceru albo ważnej rozmowy. Nie potrzeba wielkich gestów. Czasem kilkanaście minut prawdziwej uwagi daje relacji więcej niż cały wieczór spędzony obok siebie.

Bo bliskość nie zawsze oznacza bycie w tym samym miejscu.

Bliskość zaczyna się wtedy, gdy naprawdę jesteśmy dla siebie obecni.